Танымал заңгер Ләззат Рақышева өзіне келген ер азаматтың хатын жариялап, абьюзер әйел тақырыбы туралы әлеуметтік желіде қызу талқыға себеп болды деп жазады Democrat.kz.
Заңгерге арнайы хат жолдаған еркек әйелінен көрген бүкіл зардаптары мен зорлықтарын жіпке тізгендей етіп айтып беріпті.
Төменде заңгерге келген хаттың мазмұнын бұзбай, қаз қалпында назарыңызға ұсынып отырмыз.
"Сәлеметсіз бе! әйелім абюзер!
Ер адаммын. Жасым қазір 30
да. Әйелім 28 де.
2023 те "самооценка" түсіп, инстада танысу деген парақшадан танысқанбыз. Екеуіміз екі жақтанбыз. Мен Шымкент, ол Ақтау. Маған үйлену керек болып үйлендім.
Үйдегілер миды жеп қоймады жан жақтағылар үйлен деп... Өзім "косячник лудоман" болатынмын.
Ақыр соңында түбі осындай жағдай болды. Қызбен үйлену т.б нәрселер қиын болды. "Самоценка" 0 болды.
Бірақ мінезім жалпы жақсы. Адамға зияным жоқ тек ойын ойнап қораға кіргенмін. Но өзім шықтым қазір. Мінезі нашар абюзер біреу болып шықты әйелім.
1-2 рет кездесіп келісіп тұрғанға "давай үйлнейік" дедім. Иә менде таңдау болмады тіпті. "Самоценка" төмендігі, тіпті өзіме басқа таңдау жоқ. Осы қыз алмасам қиын деп осыны ала салдым. "Риск" болды әрине. Сезім болмады....
Бұғанда байға тию керек болды. Жасы өтіп бара жатыр, ортасы жоқ, мінезі нашар екен. Мені жақсы көрді деп айта алмаймын. Бауыр басу, қатардан қалмау бұл 26 да болды жасы ол кезде...
Той өтті. Тіпті сол кезде де қыздан жағымсыз энергия, мінезінің нашарлығы байқалды. Тойдан 2 күн бұрын өзім бас тартқым келді. Алайда бәрі кеш болатын. Қонақтар келді, той өтті.
Тойдан кейін екі үш күннен кейін тіпті жолдас балдармен шықсам да звандап, қайт деп, ренжіп, ақыр соңы мені басқаруды шығарды. Барынша маған менің көңіліме қарамай сөйлеп, басынып, кейін оған қол жұмсадым.
Ашуланғанда далаға шығармай алдыма жатып алады. Айналайын өзіңді дамыт, кино қара, жұмысқа шық , өс, өркенде десем ондай түсінбейді.
Мінезі өте нашар, тек ажырасамыз десе ғана жаным қойш мен енді әйелмін анау мынау деп шығады! Эмоциясын ұстай алмайды! Аузына келгенін айтып ұрысып шығады айхайлап! Өте грубая қыз!
Баламыз жоқ, қазір уже 2 жыл емделіп жатырмыз. Бірақ нервке тиді уже. Қарапайым кино қарауды да білмейді. Бірде бір подругасы жоқ. Адамдармен сөйлесе алмайды. Ешкімге қызық емес. Бала сияқты.
Үйіндегілер ақыл айтып бала сияқты обращения жасайды.
Блмим енді мен де лудоман құмар ойын ойнадым, мендеде минус жетеді. Алайда көзім ашық, қазір ойынды қойдым, мінезім жақсы.
Адамды сыйлай білем. Жеке шекарасына өтпеймін. Қазір ақшаны да табам біраз. Кредит ешнәрсе жоқ! Дамы өс, бірнәрсе үйрен десем бар ойы мені аңду тек.
Әйелімді тастасам енді ешкім алмайтын сияқты тағдырына балта шапқанмен аманат деп қараймын. Алайда уже шаршадым. Нервтен нерв. Абюзерлігі басқа шауып жатыр! Не істесем болады?
Тып тыныш мен ақша тауып жатырмын. Тіпті үй алуға да, көлік алуға да
да , шетелге шығуға да ақша табайын
деп ұрынып жатырмын.
Бірақ жұмыстан келсем сол баяғы көңіл бөлмейсің, балдармен шықсам звандап, мені күтіп, кешіксем звандай береді.
Маған өзің дамытатын, өзіңе қарайтын әйел керек екен негізі. Енді мынаны қалай түзесем болады, или ажырасқан дұрыспа бала жоқта? Қандай ақыл айтасыздар!"депті хат иесі.
Хат иесіне қандай ақыл берер едіңіз?
