Танымал қоғам белсендісі, журналист Сәуле Әбілдаханқызы халықтың әлеуметтік жағдайына қатысты өзекті мәселені айтып, билікке үндеу жасады деп жазады Democrat.kz.
"Самұрық-Қазына" басшылары жарты миллиардқа өмір сүреді....
Ал халық ше??.
Халық 85 мың теңгеге өмір сүрсін.... дәлірек айтқанда, - күнін көрсін.... 85 мың теңгеге күнін көре алмағандар өле берсін....
Тоқаев мырза, айтыңызшы, 85 мың теңгеге қалай өмір сүруге болады? "Қайыршыға бұ мемлекеттің желі де қарсы..."
Ең қызығы, Қазақстан - «әлеуметтік мемлекет» дегенді Конституциядан оқимыз... Ал енді шынайы өмірлік статистикадан оқып көрейік:
Ең төменгі жалақы - 85 мың теңге.
Ең төменгі зейнетақы - 57 мың теңге.
Мүгедек пен көпбалалы ана алатын жәрдемақы - осы маңайда.
Сұрақ:
85 мың теңгеге адам қалай өмір сүруі керек?
Тамақтана ма?
Емделе ме?
Жолақысын төлей ме?
Жылу мен жарықты ма? (Коммуналка деген, әрине, жылу мен жарық қана емес... мың қырық төлемдер бар...)
Әлде қазақ байғұс осының бірін таңдап, бірінен бас тартуы тиіс пе?
85 мың теңге - бұл жалақы емес...
Бұл - үнсіз үкім...
Кедейге үкім...,
Қартқа үкім...,
Мүгедекке үкім...,
Көпбалалы аналарға шығарылған үкім...
Мемлекет халыққа: «Мен саған көп бердім, осыған да шүкір деп, ары қарай өз күніңді өзің көр» деп тұр......
Ал сол мемлекет мінберден «әлеуметтік әділет» дейді;
баяндамадан «халықтың әл-ауқаты артты» дейді;
есептен «өсім бар» дейді...
Өсім бар.... Тек адамның, халықтың өмірінде емес.... өсім - байлардың өмірінде...
Баға - еуропалық, табыс - африкалық...
Қазақстанда азық-түлік бағасы Еуропаға жақындап қалды. Коммуналдық төлем - жыл сайын өсіп жатыр. Дәрі-дәрмек - қолжетімсіз...
Ал табыс ше?
Табыс - 180 доллар...(((
Түркияда - 500 доллар.
Польшада - 1000 доллар.
Германияда - 2000 еуро.
(Бұл елдердің зейнеткерлерге, мүгедектерге, көпбалалы аналарға, жұмыссыздарға беретін жәрдемақылар туралы айтпай-ақ қояйын.... оны айтсам, мен де жылаймын, сен де жылайсың, ол да жылайды...)
Ал бізде ше? Біз қайдамыз?
Біз - салыстырудан қорқатын елміз.
Өйткені салыстырсақ, әлеуметтік саясаттың шын бейнесі ашылып қалады.
Мүгедек - есептегі бір абзац, екі жол... Ал көпбалалы аналар - статистика ғана...
Мүгедек адам бізде:
- тұлға емес....
- тағдыр емес...
- тек шенеуніктердің есептеріндегі екі жол сөйлем ғана...
Көпбалалы ана бізде:
- құрметтің символы емес...
- болашақтың тірегі емес...
- тек бала санына байланған сан ғана...
Олардың:
- өмір сапасы,
- денсаулығы,
- баспанасы,
- ертеңі есепке алынбайды.
Тиын-тебен берілді, болды, - жауапкершілік бітті...
Әлеуметтік мемлекет деген не өзі?
Әлеуметтік мемлекет деген:
- адамды кедейліктен құтқару,
- қарттықты қорқынышқа айналдырмау,
- әлсізді қорғау.....
Ал бізде:
- ең төменгі жалақы - кедейліктен шығармайды,
- зейнетақы - болашаққа үміт бермейді,
- жәрдемақы - адамдық қадірді, құрметті сақтамайды.
Осы орайда сұрақ туады: әлеуметтік мемлекет кім үшін жұмыс істеп отыр?
Халықтың төзімі - шексіз ресурс емес.
Сабыр - мәңгілік стратегия емес.
Адамнан:
- патриот болуды,
- еңбекқор болуды,
- жауапты болуды талап етпес бұрын,
мемлекет ең әуелі адамша өмір сүруге жағдай жасауы тиіс.
85 мың теңге - экономикалық көрсеткіш емес.
Бұл - моральдық диагноз.
Егер мемлекет өз халқын, оның ішінде ең әлсіздері - мүгедектерін, қарттарын, балапандарын, аналарын, әйелдерін қорғай алмаса, асырай алмаса, қадірлей алмаса, - онда «Қазақстан - әлеуметтік мемлекет» деген сөз қағаз жүзінде ғана қалады.....
Әлеуметтік мемлекет деген -
есеп беру емес....
Әлеуметтік мемлекет деген - адам алдындағы, халық алдындағы жауапкершілік"деп жазды парақшасында Сәуле Әбілдаханқызы.
