Журналист Азамат Әбілқайыр қазіргі мектептегі мұғалімдердің жағдайына қатысты өткір пікір білдірді. Оның айтуынша, соңғы уақытта мектептен жас мұғалімдердің кетуі жиілеген. Бұған басты себептердің бірі – ұстаздардың негізгі жұмысынан бөлек, бітпейтін құжат толтыруға мәжбүр болуы деп жазады Democrat.kz.
Журналистің сөзінше, бүгінгі мектептегі мұғалімнің ең үлкен мәселесі – сабақ беру ғана емес, қағазбастылық. Мұғалім бала оқытудан бұрын есеп, жоспар, анықтама, түрлі кесте, тексеріс құжатын толтырумен әуре болып жүр.
«Қазір мектептен жас мұғалімдер қашып жатыр. Өйткені олар бітпейтін құжаттан, қағазбастылықтан әбден қажыды. Мұғалімнің қазіргі жағдайы құлдық сияқты болып кеткен», – дейді Азамат Әбілқайыр.
Бұл пікір әлеуметтік желіде көпшіліктің назарын аударды. Себебі соңғы жылдары мұғалім мәртебесі туралы жиі айтылғанымен, мектеп ішіндегі нақты жүктеме азаймай отырғанын ұстаздардың өздері де жиі көтеріп жүр.
Мұғалімнің негізгі міндеті – балаға сапалы білім беру. Алайда мектептегі қағазбастылық көбейген сайын ұстаздың уақыты мен энергиясы оқушыға емес, есеп беруге кетеді. Бұл әсіресе еңбек жолын енді бастаған жас мамандарға ауыр тиіп отыр. Университеттен үлкен үмітпен келген жас мұғалім мектептегі шынайы жағдайды көргенде, кәсібінен көңілі қалуы мүмкін.
Қоғамда «неге мектепке жас кадр тұрақтамайды?» деген сұрақ жиі қойылады. Бірақ оның жауабын тек жалақыдан іздеу жеткіліксіз. Жас мұғалімге кәсіби орта, әділ талап, артық қысымсыз жұмыс жүйесі, нақты қолдау керек. Егер жас маман күн сайын қағаз толтырып, тексерістен қорқып, қосымша міндеттің астында қалса, оның мектепте ұзақ тұрақтауы қиын.
Азамат Әбілқайыр көтерген мәселе білім саласындағы ескі дертті тағы еске салды. Қағаз жүзінде мұғалімдерді артық жұмыстан босату туралы талай рет айтылды. Бірақ ұстаздардың айтуынша, іс жүзінде есеп беру, мониторинг, жоспар, талдау, фотоесеп, түрлі платформаға мәлімет енгізу әлі де азаймаған.
Мұғалімге сенім азайған жерде білім сапасы да әлсірейді. Себебі ұстаз үнемі бақылау мен есептің арасында жүрсе, шығармашылықпен жұмыс істеуге, балаға жеке көңіл бөлуге, сабақты сапалы дайындауға мүмкіндігі азаяды.
Бұл мәселе тек мұғалімдердің жеке шағымы емес. Бұл – тұтас білім жүйесінің сапасына әсер ететін жағдай. Егер мектеп жас маманды ұстап қала алмаса, ертең балаға кім сабақ береді? Егер ұстаз құжаттың астында қалса, білімнің сапасын кім көтереді?
Сондықтан қоғамда көтеріліп жатқан бұл пікірге жауапты мекемелер бейжай қарамауы керек. Мұғалімді қағаздан босату – жай ұран емес, нақты іске асуы тиіс реформа. Ұстаздың уақыты есепке емес, оқушыға жұмсалғанда ғана мектептің шынайы сапасы артады.
